از سر بی حوصله گی

پاییز میرسد که میان اذان اوبا برگ های رنگ پریده وضو کنمناباورانه کلبه ی احزان بسازم وپیراهن عزیز تو را باز بو کنم باید کلافِ شال تو را در بیاورمهی رج به رج ببافم و هی آرزو کنم وقت شنیدن دو نفر د از سر بی حوصله گی...